Terapia wewnątrznaczyniowa do udaru niedokrwiennego z wyborem obrazu perfuzji AD 5

Wyniki powtórzenia i czynnościowe.Panel A pokazuje wykresy pudełkowe dla szybkości reperfuzji po 24 godzinach (końcowy punkt kopulacji) u pacjentów otrzymujących dożylną alteplazę i terapię wewnątrznaczyniową (grupa wewnątrznaczyniowa) oraz osoby otrzymujące wyłącznie alteplazę (100% vs. 37%, P <0,001). Pozioma linia w polu wykresu dla grupy wyłącznie alteplazy reprezentuje medianę, góra i dół każdego pola wskazują zakres międzykwartylowy, I słupki wskazują 1,5 razy odległość międzykwartylowa, a kółka wskazują wartości odstające. W grupie leczenia wewnątrznaczyniowego mediana wyniosła 100%, z sześcioma wartościami odstającymi. Panel B pokazuje wykresy pudełkowe dla zmian w rozkładzie wyników w Skali Udaru (NIHSS) Narodowego Instytutu Zdrowia (NIHSS) od wartości początkowej do 24 godzin, 3 dni i 90 dni. NIHSS jest standardowym badaniem neurologicznym i mieści się w zakresie od 0 (normalny) do 42 (śmierć), z niższymi wynikami wskazującymi mniej ciężki udar. W grupie leczenia wewnątrznaczyniowego stwierdzono wczesne i utrzymujące się obniżenie wyników NIHSS w porównaniu z grupą leczoną wyłącznie alteplazą. Pacjenci z grupy wewnątrznaczyniowej uzyskali istotną poprawę obu końcowych punktów końcowych w porównaniu z grupą wyłącznie alteplazy (Tabela 3). Terapia wewnątrznaczyniowa skutkowała zwiększoną reperfuzją po 24 godzinach (P <0,001) (Figura 1A) i prawdopodobieństwem reperfuzji powyżej 90% bez objawowego krwotoku śródmózgowego, w porównaniu z grupą leczoną wyłącznie alteplazą (89% vs. 34%, P <0,001). Poprawa reperfuzji pozostała bardzo istotna w analizie wrażliwości, w której przypisano 100% reperfuzji trzem pacjentom z grupy leczonej wyłącznie alteplazą, którzy utracili dane z powodu złego stanu klinicznego.
Rycina 2. Rycina 2. Wyniki na zmodyfikowanej skali Rankina po 90 dniach w populacji pacjentów z zamierzoną terapią. Przedstawiono odsetki pacjentów w grupie terapii wewnątrznaczyniowej i grupie wyłącznie alteplazowej z ocenami od 0 do 6 na zmodyfikowana skala Rankina w następujący sposób: 0, bez objawów; 1, brak znaczącej klinicznie niepełnosprawności; 2, niewielka niepełnosprawność (w stanie poradzić sobie z własnymi sprawami bez pomocy, ale niezdolna do wykonywania wszystkich wcześniejszych czynności); 3, umiarkowana niepełnosprawność wymagająca pomocy (np. Z zakupami, sprzątaniem i finansami, ale zdolna do samodzielnego chodzenia); 4, umiarkowanie ciężka niepełnosprawność (niezdolna do zaspokajania potrzeb cielesnych bez pomocy i niezdolna do samodzielnego chodzenia); 5, ciężka niepełnosprawność (wymagająca stałej opieki pielęgniarskiej i uwagi); i 6, śmierć. W grupie wewnątrznaczyniowej żaden pacjent nie uzyskał wyniku 5.
Terapia wewnątrznaczyniowa doprowadziła do większego powrotu do zdrowia neurologicznego po 3 dniach (P = 0,002) (Figura 1B) i poprawie wyniku czynnościowego w porządkowej analizie wyniku na zmodyfikowanej skali Rankinu po 90 dniach (uogólniony iloraz szans, 2,0; [CI], 1,2 do 3,8, P = 0,006) (Figura 2). Ustaliliśmy, że 2.8 pacjentów będzie musiało być leczonych za pomocą terapii wewnątrznaczyniowej w celu uzyskania poprawy o co najmniej punkt w skali czynnościowej, w porównaniu z użyciem samej alteplazy. Pacjenci w grupie wewnątrznaczyniowej terapii byli również bardziej niezależni (wynik czynnościowy, 0 do 2) w dniu 90 (71% w porównaniu z 40%, P = 0,01); ustaliliśmy, że 3.2 pacjentów będzie musiało być leczonych w celu uzyskania niezależnego wyniku w porównaniu z samą alteplazą
[przypisy: oprogramowanie stomatologiczne, ortodonta wrocław, dentysta w krakowie ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta w krakowie oprogramowanie stomatologiczne ortodonta wrocław