Astma i świszczący oddech w pierwszych sześciu latach życia czesc 4

Astma matczyna, palenie przez matkę, zapalenie błony śluzowej nosa z wyjątkiem przeziębienia, egzema w pierwszym roku życia, płeć męska i pochodzenie etniczne pochodzenia hiszpańskiego były niezależnie związane z utrzymującym się świszczącym oddechem. Spośród zmiennych, które rozważaliśmy, palenie tylko u matki było istotnie związane z przejściowym wczesnym świszczącym oddechem (Tabela 1). Dzieci ze świszczącym oddechem były znacznie bardziej prawdopodobne niż te, które nigdy nie miały świszczącego oddechu na matki z astmą, na mężczyznę i na katar sienny w pierwszym roku życia. Osoby z uporczywym świszczącym oddechem znacznie częściej niż osoby bez świszczącego oddechu miały matki z astmą (P <0,001). Wyniki w każdej kategorii świszczącego oddechu nie zostały zmienione przez dostosowanie do poziomu wykształcenia rodziców. Continue reading „Astma i świszczący oddech w pierwszych sześciu latach życia czesc 4”

Astma i świszczący oddech w pierwszych sześciu latach życia ad

Pośród innych pytań, rodzice zostali zapytani, czy klatka piersiowa dziecka nigdy nie brzmiała sapiąc czy gwiżdżąc z dala od przeziębienia i jak często dziecko sapało. Rodziców zapytano również, czy ich dziecko kiedykolwiek miało katar z wyjątkiem przeziębienia i czy lekarz kiedykolwiek dał dziecku diagnozę wyprysku. Kiedy dzieci osiągnęły średni wiek 6,3 . 0,9 lat, rodzice ponownie odpowiedzieli na ankietę dotyczącą chorób układu oddechowego dziecka (zwaną 6-letnim badaniem). W tym kwestionariuszu obecny świszczący oddech został zdefiniowany jako co najmniej jeden epizod świszczącego oddechu w poprzednim roku. Continue reading „Astma i świszczący oddech w pierwszych sześciu latach życia ad”

Sulfonamidy podawane w dostatecznej ilosci wypieraja powyzszy kwas z jego polaczen z apofermentem

Jak wiadomo, do rozwoju i wzrostu niektórych bakterii konieczny jest jeden z zaczynów, którego kofermentem jest kwas paraamino-benzoesowy. Sulfonamidy podawane w dostatecznej ilości wypierają powyższy kwas z jego połączeń z apofermentem tworząc inny zaczyn, dla życia bakterii nieprzydatny. Stąd wynikają wskazania podawania dużych dawek sulfonamidów przez dostatecznie długi czas (około 5 dni). Słabą stroną leczenia sulfonamidami jest fakt, że drobnoustroje mogą się przyzwyczaić do podawanego leku, tak że później nie oddziałują nawet na duże dawki. Penicylina blokuje aparat enzematyczny służący do syntezy białek potrzebnych do wzrostu i podziału bakterii i hamuje przejście kwasu glutaminowego przez ściankę komórki bakteryjnej, który jest potrzebny do syntezy białka wewnątrz drobnoustroju. Continue reading „Sulfonamidy podawane w dostatecznej ilosci wypieraja powyzszy kwas z jego polaczen z apofermentem”