W zdjeciu rentgenowskim zwracamy uwagi nie tylko na powietrznosc zatoki, ale i na cienie w jej swietle

Wspomnę tylko pokrótce, że celem uwidocznienia zmian w zatoce szczękowej, czołowej i komórkach sitowych używamy zdjęć przednio-tylnych, celem uwidocznienia zatoki klinowej zdjęcia osiowego. W pozycji przednio-tylnej cienie piramid kości skalistej powinny być tak wyrzucone, aby nie zasłaniały rysunku zatok. W zdjęciu rentgenowskim zwracamy uwagi nie tylko na powietrzność zatoki, ale i na cienie w jej świetle, które mogą np. pochodzić od polipowatych zgrubieli błony śluzowej jak również na ograniczenie kostne zatoki, na jej ubytki i na ewentualną nieostrość zarysów; zdjęcie kontrastowe jamy szczękowej z lipiodolem (Dobrzański, Lenartowski) może wykazać nam zmiany w kształcie światła zatoki, polipy. Wreszcie w podejrzeniach na zmiany zapalne około szczytów korzeni zębów wewnątrzustne zdjęcie rentgenowskie decyduje nie tylko o obecności dawnych zmian zapalnych w wyrostku zębodołowym, ale również objaśnia nas o stosunku tego ogniska zapalnego do zatoki szczękowej. Continue reading „W zdjeciu rentgenowskim zwracamy uwagi nie tylko na powietrznosc zatoki, ale i na cienie w jej swietle”

Nalezy wystrzegac sie podawania srodków przeczyszczajacych

Aby szybciej osiągnąć odpowiednie stężenie leku we krwi, podajemy w pierwszej dawce niekiedy 2-4 gramy. Przyjmuje się, że dawka dobowa sulfonamidów powinna wynosić 0,1–0,2 na kg wagi ciała. Leczenie powyższe powinno trwać co najmniej kilka dni, zależnie od ustępowania sprawy chorobowej. W podawaniu sulfonamidów należy kontrolować obraz krwi; aby nie dopuścić do zakwaszenia moczu, zaleca się podawanie dwuwęglanu sodu i dostatecznej ilości płynów. Należy wystrzegać się podawania środków przeczyszczających, np. Continue reading „Nalezy wystrzegac sie podawania srodków przeczyszczajacych”

Zapalenie szpiku

Zapalenie szpiku (osteomyelitis) szczęki górnej występujące w gąbczastej dziecięcej kości – szczękowej (przeważnie li osesków w pierwszych tygodniach życia) charakteryzuje się rozdęciem wyrostka zębodołowego; naciekiem i ropniami w częściach miękkich, z wytworzeniem się przetok, wydalaniem się martwaków kostnych i całych zawiązków zębowych. jak widać, zapalenie to różni się wyraźnie od zwyczajnego zapalenia zatoki szczękowej. Leczenie w stanach ostrych jest zachowawcze i polega na podawaniu do nosa kropli roztworów, które powodują zmniejszenie obrzęków błony śluzowej, przez co czasowo ułatwia się wydalanie wydzieliny zapalnej z jam bocznych (kokaina z adrenaliną). Drugim rodzajem leczenia jest podawanie środków chemoterapeutycznych lub antybiotyków, tj. sulfonamidów albo penicyliny. Continue reading „Zapalenie szpiku”