Ocena psychomotoryczna jako narzedzie do odróznienia schizofrenii od innych zaburzen psychotycznych

Celem tego badania jest ocena, w jakim stopniu ocena psychomotoryczna może pomóc klinicyście w odróżnieniu schizofrenii od innych zaburzeń psychotycznych. Badaniem objęci byli nowi pacjenci z remisją (n = 304), u których wszystkie spełniały kryteria DSM-IV (APA, 2013) dla schizofrenii (Sz; n = 117), zaburzenia schizoafektywnego (SaD; n = 36), zaburzenia psychotyczne nie inne określone (P-NOS) (n = 86), zaburzenie psychotyczne wywołane substancją / lekiem (SIPD; n = 33) lub duże zaburzenie depresyjne z cechami psychotycznymi (MDD-p; n = 32). Pacjentów poddano testowej baterii psychomotorycznej. Pacjenci ze schizofrenią na ogół osiągają gorsze wyniki w większości testów. Continue reading „Ocena psychomotoryczna jako narzedzie do odróznienia schizofrenii od innych zaburzen psychotycznych”

Mutacje somatyczne i hematopoeza klonów w niedokrwistości aplastycznej AD 5

Szerokość każdej kolumny reprezentuje liczbę pacjentów w każdej grupie. CR oznacza całkowitą odpowiedź, brak odpowiedzi NR i odpowiedź częściową PR. W panelu B przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera dla całkowitego przeżycia dla trzech grup: pacjentów z korzystnymi mutacjami w PIGA lub BCOR i BCORL1, pacjentów w niezmutowanej grupie oraz pacjentów z niekorzystnymi mutacjami w DNMT3A, ASXL1, TP53, RUNX1 lub CSMD1 . W panelu C przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji u pacjentów z korzystnymi mutacjami w PIGA, BCOR lub BCORL1, pacjentów w niezmutowanej grupie oraz pacjentów z niekorzystnymi mutacjami DNMT3A, ASXL1, RUNX1, JAK2 lub JAK3. W panelu D przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera dla całkowitego przeżycia u pacjentów w wieku poniżej 60 lat dla trzech grup: pacjentów z korzystnymi mutacjami w PIGA lub BCOR i BCORL1, pacjentów w niezmutowanej grupie oraz pacjentów z niekorzystnymi mutacjami w DNMT3A, ASXL1, TP53, RUNX1 lub CSMD1. Testy log-rank zostały użyte do porównań statystycznych między grupami. Grupa niezmutowana obejmowała pacjentów z innymi mutacjami z potencjalnymi mutacjami, które nie łączyły się w analizę wzbogacania w geny z korzystnymi lub niekorzystnymi grupami. Continue reading „Mutacje somatyczne i hematopoeza klonów w niedokrwistości aplastycznej AD 5”

Odporność na artemizynę w malarii Plasmodium falciparum ad

Przedstawione tutaj testy zostały przeprowadzone w ramach tej inicjatywy. Metody
Projekt badania
Przeprowadziliśmy dwa otwarte, randomizowane, kliniczne, parazytologiczne i farmakokinetyczne badania, aby porównać reakcje terapeutyczne z artesunatem w Pailin w zachodniej Kambodży, gdzie artemisyniny były stosowane od ponad 30 lat, a na północno-zachodniej granicy tajlandzko-birmańskiej region gdzie terapie skojarzone oparte na artemisininie zostały po raz pierwszy zastosowane11 w 1994 r. i pozostają wysoce skuteczne.5 Badanie było monitorowane zewnętrznie. Zatwierdzenie projektu badania uzyskano od Ministerstwa Zdrowia w Kambodży, Komitetu Etyki Wydziału Medycyny Tropikalnej Uniwersytetu Mahidol w Tajlandii, Komitetu Etycznego Oxford Medycyny Tropikalnej, Komitetu ds. Przeglądu Etyki Badań WHO oraz Grupy Przeglądu Technicznego Biuro Regionalne WHO w regionie zachodniego Pacyfiku. Continue reading „Odporność na artemizynę w malarii Plasmodium falciparum ad”

Odporność na artemizynę w malarii Plasmodium falciparum ad 6

Inne pomiary zmniejszenia liczby pasożytów, które są mniej zależne od początkowego obciążenia pasożytem, w tym współczynniki zmniejszenia liczby pasożytów po 24 i 48 godzinach oraz nachylenie klirensu pasożyta log10 znormalizowanego w czasie, także były znacząco różne pomiędzy badanymi miejscami (Tabela 2). i rysunek 2). W badaniu Pailina nie obserwowano wyraźnej zależności dawka-odpowiedź dla artesunatu: średni czas klirensu pasożyta wynosił 84 godziny (zakres międzykwartylowy, od 54 do 96) dla dawki 2 mg na kilogram i 72 godziny (zakres międzykwartylowy, 60 do 96) dla dawka 4 mg na kilogram (P = 0,61). Natomiast w Wang Pha pacjenci leczeni artesunatem w dawce 4 mg na kilogram mieli szybszy klirens pasożyta (mediana, 48 godzin, zakres międzykwartylowy, 30 do 54) niż pacjenci leczeni artesunatem w dawce 2 mg na kilogram ( mediana, 54, rozstęp międzykwartylowy, 42 do 72) (P = 0,02) (tabela 2).
Czasy klirensu gorączki nie różniły się istotnie pomiędzy dwoma badanymi miejscami (tabela 2). Continue reading „Odporność na artemizynę w malarii Plasmodium falciparum ad 6”