Kontrola malarii – adresowanie wyzwań do ambitnych celów ad

Aby powstrzymać oporność na artemizynę, konieczne będzie zrozumienie ruchu człowieka, ograniczenie stosowania nieuregulowanych preparatów i dawek leków oraz ponowne przemyślenie nieefektywnej polityki kontroli przenoszenia się malarii. Rozpoczęto intensywną kampanię koordynowaną przez Światową Organizację Zdrowia w celu powstrzymania oporności na artemizynę. Plan powstrzymywania obejmuje szybkie wdrożenie skutecznego leku na artemisyninę w połączeniu z intensywnym wysiłkiem w celu wykrycia i szybkiego leczenia wszystkich infekcji malarią. Rozprzestrzenianie się sieci do zwalczania insektycydów w celu zmniejszenia transmisji i przesiewu malarii oraz leczenia imigrantów zostanie zintensyfikowane, a bardziej rozbudowane mapowanie granic geograficznych odpornych pasożytów zostanie zwiększone.
Modelowanie przeprowadzone przez Maude i wsp. Continue reading „Kontrola malarii – adresowanie wyzwań do ambitnych celów ad”

Odporność na artemizynę w malarii Plasmodium falciparum ad 6

Inne pomiary zmniejszenia liczby pasożytów, które są mniej zależne od początkowego obciążenia pasożytem, w tym współczynniki zmniejszenia liczby pasożytów po 24 i 48 godzinach oraz nachylenie klirensu pasożyta log10 znormalizowanego w czasie, także były znacząco różne pomiędzy badanymi miejscami (Tabela 2). i rysunek 2). W badaniu Pailina nie obserwowano wyraźnej zależności dawka-odpowiedź dla artesunatu: średni czas klirensu pasożyta wynosił 84 godziny (zakres międzykwartylowy, od 54 do 96) dla dawki 2 mg na kilogram i 72 godziny (zakres międzykwartylowy, 60 do 96) dla dawka 4 mg na kilogram (P = 0,61). Natomiast w Wang Pha pacjenci leczeni artesunatem w dawce 4 mg na kilogram mieli szybszy klirens pasożyta (mediana, 48 godzin, zakres międzykwartylowy, 30 do 54) niż pacjenci leczeni artesunatem w dawce 2 mg na kilogram ( mediana, 54, rozstęp międzykwartylowy, 42 do 72) (P = 0,02) (tabela 2).
Czasy klirensu gorączki nie różniły się istotnie pomiędzy dwoma badanymi miejscami (tabela 2). Continue reading „Odporność na artemizynę w malarii Plasmodium falciparum ad 6”

Utrata niedopasowanego HLA w białaczce po transplantacji komórek macierzystych czesc 4

U wszystkich 17 pacjentów potwierdzono, że nawrót był pochodzenia gospodarza na podstawie krótko-tandemowego powtarzania chimeryzmu. Co zaskakujące, u pięciu z tych pacjentów genomowe typowanie HLA komórek szpiku kostnego nie wykrywało swoistych dla gospodarza alleli HLA (Figura 1). U wszystkich pięciu pacjentów (tab. 1) komórki białaczkowe w momencie nawrotu miały ten sam immunofenotyp i te same cechy cytogenetyczne, które wykryto podczas diagnozy, i nie zaobserwowano nowych nieprawidłowości cytogenetycznych. Pacjenci 7 i Pacjenci 43 mieli GVHD w momencie nawrotu białaczki (odpowiednio 2 i stopień konsensusu). Continue reading „Utrata niedopasowanego HLA w białaczce po transplantacji komórek macierzystych czesc 4”

Ocena psychomotoryczna jako narzedzie do odróznienia schizofrenii od innych zaburzen psychotycznych

Celem tego badania jest ocena, w jakim stopniu ocena psychomotoryczna może pomóc klinicyście w odróżnieniu schizofrenii od innych zaburzeń psychotycznych. Badaniem objęci byli nowi pacjenci z remisją (n = 304), u których wszystkie spełniały kryteria DSM-IV (APA, 2013) dla schizofrenii (Sz; n = 117), zaburzenia schizoafektywnego (SaD; n = 36), zaburzenia psychotyczne nie inne określone (P-NOS) (n = 86), zaburzenie psychotyczne wywołane substancją / lekiem (SIPD; n = 33) lub duże zaburzenie depresyjne z cechami psychotycznymi (MDD-p; n = 32). Pacjentów poddano testowej baterii psychomotorycznej. Pacjenci ze schizofrenią na ogół osiągają gorsze wyniki w większości testów. Continue reading „Ocena psychomotoryczna jako narzedzie do odróznienia schizofrenii od innych zaburzen psychotycznych”