Mutacje somatyczne i hematopoeza klonów w niedokrwistości aplastycznej AD 6

Czynniki ryzyka związane ze słabym całkowitym przeżyciem. Od wieków skorelowanych z obecnością mutacji i jest znanym czynnikiem ryzyka słabego całkowitego przeżycia u pacjentów z niedokrwistością aplastyczną, 22 zastosowano model proporcjonalnego hazardu Coxa w celu określenia, czy mutacje były niezależne. czynniki ryzyka (tabela 1). Korzystne mutacje somatyczne wiązały się z dobrym całkowitym przeżyciem (model 1), a niekorzystne mutacje, starszy wiek, płeć męska i niższa początkowa liczba retikulocytów były związane ze słabym całkowitym przeżyciem (model 2). Na całkowity czas przeżycia wśród młodszych pacjentów szczególnie wpłynęła obecność niekorzystnych mutacji (rysunek 2D i ryc. S8 w dodatkowym dodatku). Chronologia architektury klonów w niedokrwistości aplastycznej
Wykorzystaliśmy sekwencjonowanie całego eksonu do określenia hematopoezy klonalnej w czasie. Kompleksowe wykrywanie mutacji w sekwencji kodującej uzyskano w 135 próbkach pobranych od 52 pacjentów, w tym seryjnie otrzymanych próbek od 28 pacjentów (tabela S9 w dodatkowym dodatku). Selekcja próbek była tendencyjna w stosunku do pacjentów ze znanymi mutacjami w docelowych genach, ponieważ analiza miała na celu zobrazowanie architektury klonalnej poprzedzającej ewolucję kliniczną zespołów mielodysplastycznych, AML lub obu. Łącznie wykryto i zwalidowano 95 zdarzeń somatycznej mutacji u 25 z 52 pacjentów (48%) za pomocą sekwencjonowania amplikonu. Nabyte mutacje w egzogenach genów o nieznanym znaczeniu określały klony komórek krwiotwórczych u kolejnych 5 z 52 pacjentów, którzy zostali poddani ewaluacji (ryc. S9A w dodatku uzupełniającym).
Gdy wszystkie platformy zostały połączone, hematopoeza klonalna została wykryta w 85% z 52 próbek (tabela S10 w dodatkowym dodatku). Średnia liczba niesynonimicznych mutacji na próbę wynosiła 1,21 (gdy włączono synonimiczne mutacje, całkowita średnia liczba mutacji wynosiła 1,83) (ryc. S9A w dodatkowym dodatku), a średnia liczba niesynonimowych mutacji znacznie wzrosła wraz z wiekiem (ryc. S9B w Dodatku Uzupełniającym). Mutacje były wyraźnie stronnicze w kierunku zależnej od wieku przejścia cytozyna-to-tymina (C . T) przy dinukleotydach CpG; Dotyczyło to również mutacji wykrywanych za pomocą ukierunkowanego sekwencjonowania (ryc. S9C w dodatku uzupełniającym). Przejścia gromadziły się również u zdrowych osób starszych (ryc. S10 w dodatkowym dodatku) .23-25 Z wyjątkiem genów objętych sekwencjonowaniem ukierunkowanym, tylko cztery bardzo duże geny (ITGA1, HDLBP, AKAP9 i MUC16) zawierały nawracające mutacje. Obecność wielu subklonów, wywnioskowanych ze znacząco różnych częstości alleli wariantowych różnych mutacji w ukierunkowanym sekwencjonowaniu po 6 miesiącach po leczeniu, potwierdzono za pomocą sekwencjonowania całego egzomu, który ujawnił dodatkowe nowe mutacje.
Rycina 3. Rycina 3. Profil czasowy mutacji wykrywanych za pomocą sekwencjonowania całego egzoplazmy. Na stronach od A do C przedstawiono wyniki reprezentatywnej analizy świeckiej mutacji somatycznych i ich związku z liczebnością krwi obwodowej oraz odpowiedzią na leczenie immunosupresyjne. Zliczenia białych komórek (u góry) i częstość występowania alleli wariantów mutacji za pomocą sekwencjonowania całego egzomu (u dołu)
[więcej w: lekarz rodzinny września, osteopatia poznan, hematopoeza ]

Powiązane tematy z artykułem: hematopoeza lekarz rodzinny września osteopatia poznan