Mutacje somatyczne i hematopoeza klonów w niedokrwistości aplastycznej AD 5

Szerokość każdej kolumny reprezentuje liczbę pacjentów w każdej grupie. CR oznacza całkowitą odpowiedź, brak odpowiedzi NR i odpowiedź częściową PR. W panelu B przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera dla całkowitego przeżycia dla trzech grup: pacjentów z korzystnymi mutacjami w PIGA lub BCOR i BCORL1, pacjentów w niezmutowanej grupie oraz pacjentów z niekorzystnymi mutacjami w DNMT3A, ASXL1, TP53, RUNX1 lub CSMD1 . W panelu C przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji u pacjentów z korzystnymi mutacjami w PIGA, BCOR lub BCORL1, pacjentów w niezmutowanej grupie oraz pacjentów z niekorzystnymi mutacjami DNMT3A, ASXL1, RUNX1, JAK2 lub JAK3. W panelu D przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera dla całkowitego przeżycia u pacjentów w wieku poniżej 60 lat dla trzech grup: pacjentów z korzystnymi mutacjami w PIGA lub BCOR i BCORL1, pacjentów w niezmutowanej grupie oraz pacjentów z niekorzystnymi mutacjami w DNMT3A, ASXL1, TP53, RUNX1 lub CSMD1. Testy log-rank zostały użyte do porównań statystycznych między grupami. Grupa niezmutowana obejmowała pacjentów z innymi mutacjami z potencjalnymi mutacjami, które nie łączyły się w analizę wzbogacania w geny z korzystnymi lub niekorzystnymi grupami. Wyniki były podobne, gdy jako grupę odniesienia zastosowano pacjentów w grupie niezmutowanej (nie wykryto mutacji kandydata-genu). Trzynastu pacjentów z mieszanymi mutacjami zostało wykluczonych z analizy wzbogacania zestawu genów. Podobnie, nie było istotnej różnicy w całkowitym przeżyciu i przeżyciu wolnym od progresji (ewolucja do zespołów mielodysplastycznych, AML lub obu) pomiędzy wszystkimi pacjentami z mutacjami somatycznymi i bez mutacji (ryc. S7A w dodatku uzupełniającym). Następnie wykorzystaliśmy metody uczenia maszynowego do oceny powiązań między mutacjami genów a wynikami klinicznymi. Zarówno losowe lasy przetrwania, jak i algorytmy dla podejrzanego prawdopodobieństwa podejrzenia o zmienną selekcję zidentyfikowały pacjentów z lepszymi odpowiedziami na leczenie immunosupresyjne (tych z PIGA i BCOR i BCORL1) i pacjentów z gorszymi odpowiedziami (ci z ASXL1, DNMT3A, TP53, RUNX1, JAK2, JAK3 i CSMD1) niż odpowiedzi u pacjentów bez tych mutacji (grupa niezmutowanych ) (Figura 2A). Zidentyfikowaliśmy również pacjentów o lepszym ogólnym przeżyciu (z PIGA i BCOR i BCORL1) i pacjentów z gorszym całkowitym przeżyciem (z ASXL1, DNMT3A, TP53, RUNX1 i CSMD1) niż całkowity czas przeżycia w grupie niezmutowanej (Figura 2B), oraz pacjenci z lepszym przeżycia bez progresji choroby (z PIGA i BCOR i BCORL1) i pacjenci z gorszym czasem przeżycia bez progresji (z ASXL1, DNMT3A, RUNX1, JAK2 i JAK3) niż przeżycie wolne od progresji w grupie niezmutowanej (ryc. 2C) ). Ocena japońskiej kohorty przy użyciu tego samego zestawu genów potwierdziła związek ASXL1, DNMT3A, TP53, RUNX1 i CSMD1 w celu obniżenia całkowitego czasu przeżycia u pacjentów z ciężką niedokrwistością aplastyczną (ryc. S7B w dodatku uzupełniającym). Pacjenci z mieszanymi mutacjami – zarówno korzystnymi (PIGA lub BCOR i BCORL1), jak i dowolnym innym zmutowanym genem – zostali wyłączeni z tych analiz, ale stratyfikacja w modelach została zwiększona, jeśli pacjenci zostali zgrupowani z korzystnym zestawem genów do odpowiedzi na leczenie. i całkowite przeżycie (patrz poniżej) i z niekorzystnymi genami dla przeżycia wolnego od progresji (dane nie przedstawione).
Tabela 1
[podobne: forum kulturystyczne, niacynamid, chirurgiczne usuwanie ósemek ]

Powiązane tematy z artykułem: chirurgiczne usuwanie ósemek forum kulturystyczne niacynamid