Łuszczyca

Łuszczyca jest ważna dla klinicysty, ponieważ jest powszechna i ma implikacje terapeutyczne poza pielęgnacją zmian skórnych. Jest to ważne dla lekarza-naukowca, ponieważ służy jako model do badania mechanizmów przewlekłego stanu zapalnego. Jest to ważne dla badacza badań klinicznych, ponieważ jest on coraz częściej wskaźnikiem choroby pierwszego wyboru w badaniach potwierdzających zasadność nowych strategii terapeutycznych opartych na patogenezie. W ostatnich latach poczyniono znaczne postępy w wyjaśnianiu molekularnych mechanizmów łuszczycy. Główne problemy pozostają jednak nierozwiązane, w tym pierwotna natura choroby jako zaburzenie nabłonkowe lub immunologiczne, autoimmunologiczna przyczyna procesu zapalnego, znaczenie czynników skórnych w porównaniu z układowymi oraz rola czynników genetycznych i środowiskowych w inicjacji, progresji choroby. i odpowiedź na terapię.
Przegląd ten podsumowuje ostatnie postępy w naszej wiedzy na temat molekularnych i immunologicznych podstaw łuszczycy i pokazuje, w jaki sposób lepszy wgląd w mechanizmy chorobowe przyniósł już wymierne korzyści dla pacjentów, w tym wprowadzenie nowych terapii celowanych.
Cechy epidemiologiczne i korelacje kliniczno-patologiczne
Lepra można łatwo odróżnić od większości innych erupcji: od łuszczycy przez regularne okrągłe kształty płatów, które w tej drugiej chorobie są zawsze nieregularne, iw których również granice nie są ani podwyższone, ani zaognione. . . 1 Te ważne uwagi Thomasa Batemana, oparte na oryginalnych opisach brytyjskiego dermatologa Roberta Willana, zakończyły setki lat zamieszania i położyły podwaliny pod stworzenie łuszczycy jako jednostki chorobowej oddzielonej od trądu. Ponadto obserwacje Willana zainaugurowały nowy sposób klasyfikacji i diagnozowania chorób skóry w oparciu o dokładne opisy zmian skórnych.
Łuszczyca jest powszechną, przewlekłą chorobą skóry, dotykającą około 2% populacji. 2 Większość badań naukowych dotyczy powszechnego wariantu klinicznego zwanego łuszczycą zwykłą, który dotyczy około 85 do 90% wszystkich pacjentów z chorobą.3 Łuszczyca wiąże się z wysokim stopniem chorobowości; pacjenci są zawstydzeni wyglądem skóry i występują działania niepożądane leków. Ponadto pacjenci z łuszczycą, podobnie jak pacjenci z innymi poważnymi zaburzeniami medycznymi, mają obniżony poziom zatrudnienia i dochodów, a także obniżoną jakość życia .4,5 Połączone koszty długoterminowej terapii i kosztów społecznych choroby mają duży wpływ na systemy opieki zdrowotnej i ogólnie na społeczeństwo.
Ryc. 1. Ryc. 1. Kliniczne i histologiczne cechy łuszczycy. Rumieniowate, łuskowate, ostro odgraniczone płytki w różnych rozmiarach i kształtach są cechami charakterystycznymi łuszczycy. Chociaż istnieją miejsca uprzywilejowane, takie jak łokcie, kolana i obszar krzyżowy, zmiany mogą obejmować całą skórę (panele A i C). Współistniejące łuszczycowe zapalenie stawów często wpływa na wiele aspektów stawów międzypaliczkowych ręki (panel B). Gwoździe często cierpią z powodu dystrofii paznokci i zmian łuszczycowych w łożysku paznokcia. Obraz histopatologiczny (panel D, hematoksylina i eozyna) charakteryzuje się pogrubieniem naskórka, parakeratozą, wydłużonymi grzbietami rete i mieszanym naciekiem komórkowym
[podobne: hematopoeza, lekarz rodzinny poznan, szmer skurczowy ]

Powiązane tematy z artykułem: hematopoeza lekarz rodzinny poznan szmer skurczowy