Łuszczyca ad 9

Potwierdzenie zasad terapii opartej na patogenezie w dermatologii stworzyło wiele możliwości rozwoju nowych leków, które obecnie przechodzą fazę rozwoju klinicznego. Rycina 4. Rycina 4. Terapia ukierunkowana na patogenezę dla łuszczycy. Przedstawiono ukierunkowane terapie biologiczne, które zostały zatwierdzone do obrotu lub dla których opublikowano dane kliniczne III fazy. Dwie główne klasy terapeutyczne to terapie celowane komórkami T (alefacept i efalizumab) oraz terapie antykotokinowe (terapia przeciwnowotworowa [TNF]): infliksymab, adalimumab, etanercept i przeciwciało monoklonalne przeciwko interleukinie-12 i interleukinie-23 (ustekinumab). Efalizumab (który został wycofany z rynku) jest chimerycznym monoklonalnym przeciwciałem anty-CD11a. Blokuje interakcję CD11a (antygen związany z funkcją limfocytów [LFA] [LFA-1]) z międzykomórkową cząsteczką adhezyjną (ICAM-1), co prowadzi do zakłócenia interakcji między komórkami dendrytycznymi i limfocytami T w miejscach tkanek oraz w węzłach chłonnych, jak również blokowanie wiązania komórek immunologicznych z naczyniami krwionośnymi. Alefacept jest ludzkim białkiem fuzyjnym LFA 3 (LFA-3) Fc, które blokuje oddziaływanie pomiędzy CD2 na komórkach T i LFA-3 na komórkach prezentujących antygen. Wywołuje również zależną od przeciwciał cytotoksyczność w limfocytach T związanych z alefaceptem. Strategie anty-TNF mają trzy warianty: humanizowane chimeryczne przeciwciało monoklonalne anty-TNF-a, w pełni ludzkie monokularowe przeciwciało anty-TNF-. i ludzkie białko fuzyjne Fc receptora TNF p75. Wreszcie, blokowanie interleukiny-12 i interleukiny-23 osiąga się za pomocą przeciwciał skierowanych na wspólny łańcuch p40 tych cytokin. CD oznacza oznaczenie klastra i receptor FcR Fc.
Terapie biologiczne w łuszczycy są bardzo skuteczne i można je klasyfikować zgodnie z ich mechanizmem działania94. Dwie główne klasy to środki biologiczne skierowane przeciwko komórkom T i środkom biologicznym skierowanym przeciwko cytokinom (ryc. 4). Środki biologiczne ukierunkowane na komórki T, takie jak alefacept i efalizumab (który został wycofany z rynku) potwierdzają koncepcję roli komórek T w ustalonej chorobie. Terapie antycytokinowe opracowano dzięki postępom w terapii anty-TNF w przewlekłych chorobach zapalnych, w tym łuszczycy. Jednak wiele problemów, w tym długotrwała skuteczność, nawroty po odstawieniu leku, bezpieczeństwo i koszty, są motorem poszukiwania nowych i lepszych terapii. Najnowszym dodatkiem do leków antycytokinowych są przeciwciała skierowane przeciwko rodzinie interleukiny 12 i interleukiny 23 heterodimerycznych cytokin, które mają wspólny łańcuch p40. Randomizowane, kontrolowane badania wykazały skuteczność i krótkotrwałe bezpieczeństwo przeciwciał anty-p40 w łuszczycy i łuszczycowym zapaleniu stawów.95-98 To podejście terapeutyczne jest koncepcyjnie nowe, ponieważ jest ukierunkowane głównie na cytokiny pochodzące z komórek dendrytycznych, w przeciwieństwie do szerszych celowanie w terapie anty-TNF.
Obecne terapie biologiczne są ogólnie dobrze tolerowane, a niektóre z nich są bardziej skuteczne niż konwencjonalne terapie systemowe.99 Jednak długoterminowe bezpieczeństwo środków biologicznych jest nierozwiązanym problemem i zostanie rozwiązane w zadowalający sposób tylko wtedy, gdy istnieje optymalne wykorzystanie i inwestycje po wprowadzeniu do obrotu w nadzorze tych leków, w tym opracowanie kompleksowych rejestrów leków biologicznych.100
Wnioski
Ewolucja zmiany łuszczycowej opiera się na złożonej zależności między czynnikami środowiskowymi i genetycznymi, która ustawia scenę dla zdarzeń inicjujących choroby
[więcej w: stomatolog Warszawa, Gliwice stomatolog, forum kulturystyczne ]

Powiązane tematy z artykułem: forum kulturystyczne Gliwice stomatolog stomatolog Warszawa